کجاست آیا
شاعره ی ِ دیوانه ی ِ
عقیم ِ
رؤیا هایم...
نه
اصلا آن چوب ِ سخن گوی ِ بی اعتنا به جنس...
اصلا ول اش کن
این هم از سرم زیادی ست
***
من باد می خواهم و
بید
تا زیر سایه اش بنشینم و
رقص ِ
لرزانِ
برگ ها را
در متن عبور نغمه ی ِ
باد
از یک ذهن ِ آبدیده ی ِ بی تفاوت
تماشا کنم
|
+| نوشته شده توسط حامد شاکریان در شنبه
1385/06/18 | موضوع: |
